Bana ve Size Merhaba!

Büyüdüğümden beri her yere patikalardan gitmeye çalışıyorum. Neden? Çünkü hayat zaten çok dolambaçlı. Yoruyor, kasıyor, üzüyor… Kısa olduğunu da unutmassak vakit az, bünyeyi üzmemek lazım değil mi a dostlar? Ara sıra durun ve bir nefes alın (elbette hep alıyoruz ama) bu kez oksijenin telaşsızca ayak ucunuza kadar gitmesine izin verin. Hissettiniz mi? İşte hayat orada başlar ve biter. Hayat üstüne ahkam kesmek elbette benim işim değil ama farkındayım :) Ve hala farketmeyenleri görünce yanı başımda, üzülüyorum. Düşe kalka büyürken, moriklerimize bakıp ağlarken, yitirirken yanıbaşımızdakileri, ardımızda bıraktıklarımıza bakarken boynumuzu çevirip… Ne olur güçleştirmeyin bir de Siz! Çocuk saflığında “acımadı kiii” diye devam edin yola… Çoktan gitmiş olan bir dostum en zor günlerimde “Mutlak olan sensin unutma!” demişti.

“…kaçak yapılar gibi tedirginim
belki yaza çıkamam, üstümde kalmasın
yaralarımın size selamı var
acılarım da gözlerinizden öper…” de demişti…Patikas

This entry was posted on Pazartesi, Eylül 7th, 2009 at 20:22 and is filed under Genel. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Yorum

  1. haqen diyor ki:

    ne güzel cümleler kuruyosun sen öyle canım sevdiğim. blogun hayırlı olsun, ellerin dert görmesin.

    ... Eylül 8th, 2009
  2. duygu diyor ki:

    Gecikmiş bi kutlama olsada blogunu çok beğendim hayırlı uğurlu olsun Semacım
    Yazdıkların kaç kişiye ulaşır kaçı anlar kaçı umursar kaçı umursamaz çokta önemli değil sanırım bunlar
    burası bi tür açık günlük gibi,kilitsiz.tüm samimiyetinle düşüncelerini,hislerini,tecrübelerini,emin olduklarını,yanıldıklarını,umutlarını,
    umutsuzluklarını,umut ettiklerini yazıp boşluğa salmak bu yaptığın.Ama asla hayata ahkam kesmek değil
    arayanı varsa bulsun okusun diye
    hayata ahkam kesmek benimde hattim değil ama çok bi kesesim var.yabancı blog değil nasılsa :)
    kesiyorum hazırmısın :)
    şuncacık zamandır yaşıyorum ve bu hayat denilen şeyin insanın doğumundan ölümüne kadar ki nefes alıp
    verdiği sürenden çok daha fazla bişey olduğunu herkez gibi bende görüyorum
    fakat çoğunun görmek istemediği aslında gerçekten bi oyun olduğu, hemde TETRİS den farklı bi oyun değil bu .peki önemli olan oyunu oynayan insanın game over olmadan tamamlama süresimi?
    yoksa ard arda gelen ve şekil değiştiren çubukların boşluğumuz için doğru şekil olup olmadığımı?
    peki bu oyunu hemde çoğu kez sıkıcı bi oyunu bu kadar hırsla neden oynuyoruz?
    bu cevap herkez için şüpesiz farklıdır ama insanın aslında o cevap için yaşadığıda mutlak olandır
    ohh iyi geldi valla:)

    ... Aralık 25th, 2009

Yorum yap