Bu Ne Dünya Kardeşim?
Aslında niyetim bütün .oktan haberlerin başlıklarını peşpeşe ekleyip, “bu ne kardeşim? ciyaaaaak” diyerek kaçmak idi! Ama onları seçerken hatta seçemezken bile o kadar sıkıldım ki? Kime ne anlatalım bilmiyorum, artık kendime bile bişey anlatmak, ikna etmek zor geliyorken…
Çok değil 3-4 insan yılı öncesinde, bir dostumun canı yandığında, gagası düştüğünde hemen sazı elime alır, icabına bakardım. Ucuz bir psikolokluktu (yazım hatası yok ey okur!) yaptığım. Etraftan gelen “koley gelsin Polyanna kardeş!” eleştirilerine güler geçerdik ben ve benim gibi Secret’sız iyimserler.
Ama artık neresinden tutsam, baksam, zorlasam; nafile/nanay bir devirdeyiz. Elbette aragazlar veriliyor bünyeye “ha gayret” diyerek. Onlar da olmasa( aldığım nefes, biricik sevdiğim, güzel tınılar, 3-5 kadim dost, yutkunurken bünyemi şenlendiren tatlar, atmadığım her adım, gülmekten ilerleyen kaz ayaklarım falan filan) naparız a dostlaaar? Sezen Aksu’dan “ESKİDEN Dİ ÇOOK ESKİDEN” i dinliyorsunuz burada…
Neyse yapılacak şudur ki; havalandırın bünyeyi, bir de siz üzmeyin onu. Canı ne istiyorsa bırakın yapsın. Sevdiği şeyleri yedirin 
Güneşe çıkarın, sık sık seviştirin 
, dünyanın (hepsi olmasa da) önemli nimetlerinden faydalansın…
Ara sıra meyhaneye götürün, Müzeyyen Senar& Orhan Baba şarkıları ile rakı selamı verip, Buzuki Orhan ile şenlendirin, yerine göre Gipsy Kings de olur…
Neyse şimdilik bu kadar, sonra konuşuruz gene ?